Medytacja prowadzona

Angielskie słowo „compassion" ("współczucie”) pochodzi od łacińskiego słowa „compati”, które oznacza „cierpieć z”. "Tyle w nas współczucia dla innych, ile mamy go dla siebie" - bardzo lubię ten cytat (nie pamiętam, kto jest autorem). Trudno jest być autentycznie współczującym komuś, jeśli nie potrafimy objąć współczuciem samych siebie.

​

Praktykę współczucia rozpoczynamy od siebie (self-compassion). Kristin Neff i Christopher Germer są pionierami w badaniu self-compassion. Współczucie kierowane do siebie rozpoczyna się od uważności (mindfulness); zauważenia tego, co jest moim doświadczeniem w tej właśnie chwili. Pozwala na spotkanie się i nie utożsamianie się z tym. Poczucie wspólnoty z innymi pozwala dostrzec, że cierpienie i wrażenie, że nie jesteśmy wystarczająco dobrzy, są częścią ludzkiej kondycji i towarzyszą w mniejszym lub większym stopniu każdemu z nas. Jest to coś, co dzielimy z innymi ludźmi, a coś, co przytrafia się tylko nam. Życzliwość i łagodne traktowanie siebie samych, kiedy towarzyszy nam cierpienie, wyzwanie, trudność, ból, rodzi zrozumienie i ciepłe podejście do siebie samych. Daje nam przestrzeń na niedoskonałość i jej akceptację.  Zauważenie, że dzielimy to z innymi jest uwalniające, na wielu poziomach.

​

Kiedy jesteśmy w stanie być współczujący wobec siebie, możemy objąć współczuciem także innych. Uświadomienie sobie, że każdy z nas pragnie być szczęśliwy i uniknąć cierpienia, poszerza perspektywę postrzegania zarówno siebie i innych.